16 Haziran 2008 Pazartesi

GOOOLLLL!!!


Allah sizi inandırsın ömrümde ilk kez maç izledim ve bir destan yazdık.

Çok acayip birkaç gün geçirdim. Vakit azaldıkça başlayan doğum stresi, gece boyu uyumayan ve mütemadiyen hıçkıran, tekme atan, kafa&kol sallayan bir miniş yüzünden günlerdir sağlıklı uyuyamıyorum. Dün gece papatya çayı içip uyuklamak niyetindeyken eşimi Türkiye-Çek Cumhuriyeti maçını izlerken buldum. Tabii şok oldum. Zira kendisi aslen FB taraftarı olsa da ne takımın teknik direktörünü bilir ne kalecisini.. Hatta dün bizim milli takım maçı diye 1-2 dakika başka ülke takımlarının maçını izlemiş de hiç uyanmamış( hiç kızma hayatım, sana "yazarım" demiştim )

Benim durumum daha vahim. Dış haber muhabirliği yaparken, hasbelkader futbol haberi yapmak zorundaysam, kıvrım kıvrım kıvranırdım. Haberi yazmak bir yana, montajı benim için tam bir kabus olurdu. "Bu adam kim, bu pozisyon ne? Aaa gol mü oldu?" diye diye etrafımdakileri de bıktırır, kendim de canımdan bezerdim..

Bizim ailecek futbolla ilgimiz acınacak halde yani.

Fakat nasıl olduysa dün akşam hiç kimsenin zorlaması olmadan, normalde işkence gibi gelecek bir şeyi yaptım. 60.dakikasından itibaren oturdum maçı izledim.(izledim dediysem bir yandan cep telefonunda sudoku çözdüm, meyve yedim, emaillerimi kontrol ettim vs.buna da şükür)
Müstakbel de olsa ana yüreği işte, 2 golü arka arkaya yiyince valla sahadaki çocuklara çok üzüldüm. Pek moralleri bozuldu gibi geldi. Hele iki futbolcu çocuk (adlarını hatırlamamı da beklemeyin canım aaa) aynı sabah gurbet ellerde ÖSS sınavına da girmiş ya, hakkaten çocukmuş bunlar diye içimden geçirip durdum.

Derken bir mucize oldu, sonra iki mucize daha oldu. Ailecek şok içinde kaldık. Bizim velet de ilk kez evde yankılanan "goooolll" sesleri yüzünden pıstı kaldı. "Geçti oğlum geçti, alış bunlara" diye sakinleştirdim kendisini...
Neticede hakkaten "Şu Çılgın Türkler" ifadesinin gerçek anlamını herkese gösterdiğimiz bir maç oldu. Oldu da acaba diyorum,, bu maçın uğuru ben olabilir miyim. İlk kez bir maç izlemeye gönüllü oluyorum, bi oğlana hamileyim, hafif endişe atakları yaşıyorum falan.. Eğer öyleyse milli takımın Euro 2008 kaderi benim ellerimde !!!!!!
Aaaa ama Milli Takımcım,aynı şartları bir daha asla yerine getiremem bak. Sen kendi başının çaresine bakcan bundan sonra. Elimizden geleni yaptık çıkardık seni çeyrek finale. Burdan sonrasında benden destek bekleme, hadi güzellerim, hadi canlarım. Kaplansınız, koçsunuz, çılgınsınız:))

2 yorum:

  1. Dün gece ben de doğuruyordum nerdeyse. 75. dakikada gelen golla tükenen umutlarımız da geri geldi. Hadi bi tane daha, bir tane daha derken bir mucize gerçekleşti ve 2-0'lık skor 2-3 oldu, nerdeyse ağlayacaktık sevinçten. (Mağlum ağlamak için çok büyük bahanelere ihtiyacımız yok zaten bu aralar) Süper bir maçtı, benim de nadir izlediğim maçlardan biriydi, uluslararası maçlar dışında maç izlemem zaten.
    Çok güzel oldu, çok güzel oldu!!!!

    YanıtlaSil