17 Kasım 2008 Pazartesi

Insomniac Tuna

 

"Büyüdükçe sorunlar da büyüyor" derlerdi de anlamazdım. Hakkaten öyleymiş. Bu adamların gazı bitince uyku sorunu; o bitince diş sancısı; o da bitince emeklemesi; sonra sıralamasıydı yürümesiydi derken zaman akııp geçiyor. Biz gazı bitirdik uyku sorununa geçtik. Tuna kişisi tam bir uyku delisi ama ah bi de uyuyabilse.. Tüm günümüz uyumaya çalışmakla geçiyor, ama dikaktini çeken o kadar çok uyaran var ki resmen gözünden uyku aka aka cırıldıyor.
4.ay kontrolünde doktora sormuştum. "Bu adam gündüz uykusuna çok zor dalıyor ve hemen uyanıyor" diye. Gece uykusu çok iyi olduğundan önemsememişti doktor. Birkez daha "en iyi doktor anne-babadır" diyerek eşimle değişik uyku alternatifleri üzerine kafa yorduk. En başarılı sonucu da salonda TV açıkken, telefonlarımız cırıl cırıl çalarken yani hayat akıp giderken uyutarak elde ettik. Bakınız yukardaki fotoda memeciklerini sıkıştırmış Tuna beyefendi, musiki dinleyerek uyuyor. Artık adamın şansına bir Fatih Ürek Haydililililiiyar diyor, bir Ajda Abla şakıyor.
Salonda uyku seasnlarına bir keresinde hafif terli bluzumla eşlik ettim. Yani bluzu Tuna'nın burnunun dibine attım. Sonuç: Pozitif. Zaten birkaç ay önce de babasını pijamasını pike niyetine örtünce, bizim herifin burun hassasiyetini farketmiştik. Geçenlerde benim bu tezimi perçinleyen bir gelişme daha yaşadık. Banyodan yeni çıkıp yeni cicilerimi giyip Tuna'yı uyutmaya çalıştım. Uyku gözlerinden aktığı halde Tuna uykuya dalmamakta direndi resmen. Herif bunca zaman biberondu emzikti aldı da bir gram kafa karışıklığı yaşamadı; ama kokudan dolayı şaşaladı resmen.
 

Biz anneliği ciddi bir meşgale olarak yaşarken hayat da acı acı akıyor di mi? Krizden bahsediyorum. Henüz vurmamış, asıl darbe birkaç ay sonra gelecekmiş. Uzmanlar çok acil olmadıkça ihtiyaçlarınızı erteleyin diyorlar. Ben de her iktisatlı ev kadını gibi kendi söküğümü diktim. Bakınız üstteki foto benim icadım olup maliyeti sıfır yetale'dir. İzah edeyim, ana kucağımız halasından. Kuzen Ege hiç kullanmadığından aynen bize geçti. Üstteki dönence de park yatağın son derece kullanışsız olan ve atıl durumda gardropta bekleyen bir zamazingodur. O zamazingoyu ana kucağına diktim. Fisher-Price'ta falan 100 YTL civarında satılıyor bunlardan.
Bu sabah 5'te aklıma geldi bu fikir. Evet saat beşte ben bunları düşünüyordum.
 

Yukardaki son foto da babasıyla oynaşan kuzuma ait. Onları böyle izlemek süper. Bende Tuna'yla oynaşacak enerji pek kalmıyor ama babası tüm gün oğlunu özlediğinden akşam saatlerinde pek tatlı oluyorlar.
Yaa bu yaratıklar bu kadar tatlıyken nasıl kucaklamadan sevcez? Evet yaa gene kucak mevzuuna geldik. Daha geçen gün Tuna'yı parkta kucakta gezdirirken hiç tanımadığım bir kadın -ki kendisi de 2 çocuk annesiydi- yanıma geldi ve aynen şöyle dedi: "Aaa ama alışmasın kucağına sonra çok zorluk çekersin" Eee napcam 4 aylık çocuğu. "Daha yürüyemiyo, mecburen kucaklıyorum" dedim, gülerek.
Bir an için gözümünün önüne bu kadını geçen seneki hali geldi. O minicik kız çocuğu annesine sevgi için yalvarıyor, ağlıyor ama kadın kucağa alışmasın diye uzaktan seviyor bebesini. Olur şey değil. Bizimki kucağa alışmak ne kelime kucaktan inmiyor. Bazen çok bunaltıyor, artık resmen ağır bi adam. Ama kafasını kafama dayayıp da inildemesi hiçbir şeye değişilmez valla.

7 yorum:

  1. krizmi ? :D güldügüme bakma, bebis dogdugundan beri dünyayla iliskim kalmadi, gecen aynada yüzüme baktimda aaa bu benmiyim oldum o kadar yani, bizim buralardada hissedildi biraz benzin fiyatlari borsadaki oynama yüzünden baya düstü falan kurtarma paketi hazirladilar babacik sagolsun gündemde kalmami sagliyor :)

    kucak meselesine gelince herkesin farkli düsüncesi var bende öyle cok kucagima almak taraftari degilim, yani söyleki ben kucagima almamaya özen gösteriyorum, uyurken yatagina birakiyorum uyusun tek basina ama tabi sevmek icin kucagimiza alipta seviyoruz öyle uzaktan agucuk gugucuk olmaz, bide insan hissediyor bebisinin sevgiye ihtiyaci oldugunu, uzak durmak hic almamakta bana sacma ama dedim ya herkesin varbi fikri

    YanıtlaSil
  2. Aynen öyle canım büyüdükçe dertler büyüyor (ben de sanki onsekizlik koca kız anasıyım hepi topu altı aylık ama:) )Valla millet bizi kandırıyo aman üç aylık olsun rahatlarsın aman bi altı aylık olsun bak gör kolaylaşır...Afedersin ama nah kolaylaştı...Bu bebelerin algıları açıldıkça yeni yeni şeyler öğrendikçe uykuları sapıtıyor..Şimdilerde konuşma adı altındaki sesleri çıkarmak için uyanıyo bizimki..Ya resmen uykusundan uyanıyo o abidik gubidik sesleri çıkaracam diye..Yarın emeklemeyi yürümeyi öğrenince düşünemiyorum halini...

    Hepimize kolay gele..

    YanıtlaSil
  3. ay hülyacım ne diyeyim bilmiyorum ki gaz problemimiz hiç olmadığı gibi uyku problemimizde yok çok şükür,ben genelde borayı yüzü koyun yatırıyorum , inan sırt üstü yattığından daha derin derin uyuyor,bide şu koku meselesine gelince çok ilgimi çekti doğrusu ..çok ilginç 4 aylık bebenin ayıtr edişi:)

    bide ne kadar güzel bir fikir bu ana kucağı :))sabahın 5şi meşi demeden bebeşini düşünen güzel anne !!
    valla bayıldım ana kucağınıza, tebrik ederim seni pratik fikirlerinden dolayı

    tuna beye de içine çok yakışmış, ohh sallansın dursun şekercik.

    YanıtlaSil
  4. Ne çok özlemişiz yumurcağı... Daha büyüdükçe daha da artıyor o dertler, kıdemli bir anne olarak tescil edebilirim bunu. bizim ne kadar zor büyüdüğümüzü biliyorsun. ayrıca istediğin kadar kucağına al, öp, kokla, sarmala keyfini tam anlamıyla çıkar bence. bu zamanları istesende geri gelmiyor. sıralamaya, yürümeye başladıktan sonra çoğu zaman kendi gezinmek isteyecek zaten. benim oğlum şimdi telefonda "annem seni çok seviyorum" dedi bana. hayat durdu sanki.

    YanıtlaSil
  5. valla bu bebeleri şimdi kucağa almayacaz da 18 yaşında mı alıcaz bilemiyorum. hiç karşı değilim, bence ne kadar kucak, öpücük, sıkıştırma, sevgi yumağı durumları olursa o kadar iyi. hayır alışsa ne olur, ne kadar gezecek ki kucakta?

    YanıtlaSil
  6. millet çok biliyor valla :) ben hala kucağımdan indirmiyorum gayet normal bir oğlum var:)) hem artık geceleride uyuyor heyoooo:) umarım böyle gider.Valla böyle fikir belirten insanlara delleniyorum yaa...sanki faydalı bişi, söylüyor gibi alla alla!!!neyse sinirlimiyim ne bugün:)) öptüm sizi..

    YanıtlaSil
  7. bende 1. oglumu fazla kucaga alistirmadim ! zaten emziremeyince de fazla ten temasi yasamadik .

    2. oglum emdigi icin , daha cok kucak ve daha cok yakinlik oldu .

    2 yasina kadar benim yatagimda uyudu :) yani dana kadardi :p

    sonuc , 2. oglumla aramda farkli bir bag var :) yani tabii 2 cocugumu da cok seviyorum , ama yine de farkli duygular oluyor .

    kucuk oglumla berarber 1 yasina kadar corba karistirdik , pilav yaptik :p tabii annesinin kucaginda :) valla tek zorlugu agirlastikca tasimak :)

    3. bir cocugum olsa yine hep kucagimda is yaparim :) sunun surasinda yuruyene kadar kucakta kalacaklar degil mi ? :)

    YanıtlaSil