20 Ağustos 2009 Perşembe

En büyük annelik sınavı:Uyku-suzluk

Beslenmesinden uykusuna, aktivitesinden sosyalleşmesine her şeyi layıkıyla yapmakta kararlıysan, bence dünyanın en zor işi annelik. İnanılmaz bir efor, sürekli araştırma ve bilgilenme gerekiyor. Hani vardı ya bir reklam "benim annem hem doktor, hem mühendis, hem eczacı, hem aşçı, hem çamaşırcı, hem ayakkabı bağlayıcı..." diye uzun bir liste sayıyordu çocuk. Aynen öyle..
Tüm bu "meslekler(!)"den alnının akıyla sıyrılmanın yegane yolu iyi bir uyku çekmekten geçiyor ve hemen hepimizin takıldığı nokta sanırım burası. En son ne zaman deliksiz bir uyku çektiniz?Şöyle 7-8 saat uyanmadan, "günaydın penceremdeki şaşkın serçe, merhaba yeni gün" diye neş'e içinde şakıyarak uyandınız? Ben en son doğumdan önceki gece uzuncana uyumuştum. (haa bir de Tuna 10 aylıkken ilk kez hastalanmış ve ilk kez sabaha dek deliksiz uyumuştu halsizlikten)
Neredeyse son 14 aydır yorgunum, zaman zaman agresifim, bazen bitkin ve bıkkınım. Kimi zaman her anne gibi kendimi "kötü annelikle" suçluyorum, "beceremiyorum ben bu işi" diye kendimi yiyip bitiriyorum. Bu mecraya o kötü günleri fazla yazmıyorsam her şeyin toz pembe olmasından değil, sizin de canınızı sıkmak istemeyişimden ve zaten sizlerin de benzer duyguları hissettiğini bildiğimdendir.
Lafın ucunu bucağını kaçırdım gene. Şuraya gelmek istiyorum, altıncı aydan beri uyku konusunda çok sayıda e-mail aldım. Tracy Hogg ve yatır-kaldır diye arama yapanın karşısına sanırım benim blog çıkıyordu uzun bir süre:)) Uyku serisini yazmayı bırakınca herkes Tuna'nın artık kendi kendine uyuduğunu, benim de oğlumu çook özleyerek uyandığımı falan düşündü galiba. (Zaten yazacaktım ama Sermin'in de aynı mevzuyu işlemesi beni de harekete geçirdi.) Oysa gerçek şu:
Gündüz uykuları 7.ay gibi kendiliğinden düzene girdi. Günde en az 1 uzun uyku alır hale geldi. Geceleri yine yatağında uyutmaya çalıştım ama bazen kucağımda dalıp bıraktığım da oldu. 9,5 aylıkken falan emmeyi kendiliğinden kesti. Geceleri sadece biberonla bitki çayı, su vs vererek uykuya devam etmeye başladı. Uykuya dalma prop'u oalrak meme gitti yerine biberon geldi anlayacağınız. Tam da bu aylarda işin içine ilk dişler, emeklemeye başlamak, ayrılık kaygısı ve bir de ilk nezle girince ne uyku kaldı ne bir şey. Geceleri uyanmaya, beni bi yoklamaya alıştı.
"Bu gidiş gidiş değil" diyerek ipleri ele almaya karar vermem 10.aya falan denk gelir. Kararlı bir şekilde tamamen uyanıkken yatağa koymak ve gece ne biberon ne su vermek temel hedefti. Çok zor uyudu, gece uyandığında ne elimi tutturdum ne biberon değdi ağzına ne de başka bir prop'tan faydalandım. Sadece emzik, sırtını okşadım, şşşşşş'ladım.. İlk birkaç gece çok zordu ama sonraki geceler de uyandığında emziğini bulup kendi kendine birkaç mızırtı eşliğinde uykuya daldı. Gece uyanmaları en azından bire inmişti.
Derken tatil zamanı geldi çattı, biz de ana-oğul soluğu Antalya'da aldık. Yerini yadırgamasın diye park yatağını da yanımıza aldık. Ve maalesef birkaç da mikrop yanımızda götürmüşüz ki Tuna yabancı bir eve hasta hasta girdi. Hem hastalık hem yabancılama derken uykular -af buyurun- piç oldu. İyileştikten sonra bile doğru düzgün gece uykusuna hasret kaldık. Zar zor öğrendiği "kendi kendine uykuya dalma"yı unuttu gene- ki zaten unutmaya en çok meyilli olduğu konu bu :)
Tatilin sonunda da altıncı hastalıkla boğuştuk ve uykular iyiden bozuldu. Bozuldu derken şunu kastediyorum. 20.30-21.00 gibi uykuya dalıp(yanıma yatırıp biraz elini yüzünü okşuyorum, yüzüme dokunmasına izin veriyorum, mırıl mırıl bir şeyler söylüyorum, göbüşünü okşuyorum, tam dalmadan yatağa bırakıyorum) 23.30 gibi uyanıyor emziğini verince hemen dalıyor.
Sonra 01.30 gibi uyanıyor ve ben maalesef uykumun en tatlı yerinden sıçradığım için doğru müdaheleler yapamıyorum. Su veriyorum, uyuyor gibi oluyor. 10 dakika sonra tekrar mıyklama. Bu sefer emziğini veriyorum, biraz pış pış, gene dalıyor ama 10 dakika sonra tekrar tekrar derken. İyice uykusu kaçıyor ve yatakta oturmaya başlıyor. Kollarını tutup yüzükoyun yatırıyorum, biraz daha dalıyor ama uyuyamıyor, yatağın müziğini açıyorum uyuyor, müzik bitince uyanıyor, sonra titreşimi açıyorum, uyuyor ama kapatınca uyanıyor, derken sabaha kadar titreşim açık kalıyor vs vs vs... falan derken 1 saati bulan bir boğuşma seramonisi yaşanıyor. Sonunda herkes bitkin uyuyakalıyor. Sabaha kadar bir kere daha uyanıp emziğini verince 6.30-7'ye kadar uyuyor. 10.00-10.30 gibi başlayan uzunca bir sabah uykusuyla da akşamki uykusuzluğunu telafi ediyor. Daha doğrusu ediyoruz :))
Son dönemde art arda çıkan dişler ve eti akşama sabaha yaracak gibi görünen 2 yeni diş daha, ishal, pişik, iştahsızlık gibi dertlerden muzdaribiz bu ara. Böyle dönemlerde kırılgan olduklarını biliyorum ama artık dayanma gücüm de kalmadığından uzman dostum Aysun'a acil durum çağrısı yaptım.
Aysun benim üniversite yıllarımdan ev arkadaşım, kocamla bizi tanıştıran, nikahımızda şahitlik yapan, tee İstanbullar'dan her derdime koşan, aslen İzmirli ve haliyle güzel, psikoloji mezunu ve bebek bakımı üzerine binlerce makale, tonla kitap karıştıran bir şahane insan. Tracy Hogg'dan haberi bile yok ama birebir onun yaptığı işi yapıyor. Sorunlu bebeklerin evlerine gidip aileyi gözlemleyip nokta atışı yapıyor. Psikolojiden önce hemşirelik okuduğundan tıp bilgisi de var ve fakat bizim iletişimiz son 1 yıldır telefonla sınırlı ve uyku sorunumuz kronikleşmeden önce yerinde yani bizim evde müdahale edemedi. Telefonla da bir yere kadar oluyor ama yine de beni biraz daha doğru yere yönlendirmeye çalıştı. Anlattığım kadarıyla yaptığım hataları belirledik. O zamandan beri şunları yapıyoruz
-"Kendini biraz daha geri çek. Daha uyanıkken koy yatağa, fazla müdahale etmişsin ve sen kendin bir prop haline gelmişsin" dedi. Ben de elimi kolumu biraz daha geri çektim.
- "Elini tutarak uyur gibi yapsın, tam dalarken eline bir bez ver" dedi. Verdim ama bizimki bezi fırlatıp attı. Tuna silikon dokusunu seviyor. Silikon kaşık, emzik, biberon emziği, suluk ağızlığı gibi... Ben de tam uykuya dalarken eline emzik verdim. Sıkı sıkı tutarak uyudu. İlk gece uykuya dalması 45 dakika sürdü. Hiç ağlamadı bu sürede. Her zamanki gibi odamıza girdik, uyku rutinimizi yaptık. Yanımda daha gözler cin gibiyken attım yatağına. Kalktı, yatırdım. Kalktı, yatırdım. Kalktı, yatırdım. Kalktı, yatırdım. En sonunda pes edip kendini saldı uykuya. Hiç ağlamadığı için pek bir şey yapmama gerek kalmadı ama sonraki gecelerde ağladıkça emziği verip hemen çekildim kenara. Kalktıkça da geri yatırdım yatağına.
- "Gece uyandığında müzik, titreşim, yanına yatırma, kucağa alma, biberon, su, o,bu, şu.. herhangi bir prop yok. Sadece emziğini ver, uyumazsa elini tut, şşşş yap.. Ağlaya ağlaya uykuya giden yolu kendiliğinden bulacak" dedi. En zoru gece kalkıp uzun uzun bunlarla uğraşmak ama bir haftanın sonunda gece 23.30 uyanması bitti. Ama 01.30daki uyanma devam ve bazen yine 1 saati bulan bir boğuşma yaşanıyor.
Ben kendimce bunları harfiyen uyguluyorum ama hala hemen her gece tuhaf bir çırpınma durumları var. Dediğim gibi 15 gündür bağırsaklar dobroski. İlk 4-5 gün ishal sonraki günlerde de düzensiz (detaylandırtmayın şimdi :)) barsak hareketleri, sabah kalkar kalkmaz bezi enseye kadar doldurma, bembeyaz olmuş dişetleri gibi faktörlerden mi yoksa benim beceriksizlğimden mi bilinmez, hala 2 kere uyanıyor. Aysun önümüzdeki ay İzmir'e geliyor ve umarım derdime derman olacaktır. O zamana kadar bu rutinden şaşmak yok...
Aslında Sermin'e de yorum yazacaktım ama çok yer işgal edecekti burdan sesleneyim dedim. Sermin'cim
Bir kere emzirmeyi kesmek tek başına yetmeyebilir. Tuna emmediği halde geceleri bu kadar kötü uyuyor. Memeden kesince yerine bir şey koymazsan Çınar yine uyanır ve sen emzirmeyi kestiğinle kalırsın. Emzirmek bazı durumlarda bebeklerin hem uykusunu hem iştahını fazlasıyla baltalıyor. (Hem emen hem de deliksiz uyuyan, iştahla yiyen bebekler de var ve biz onların analarını fena halde kıskanıyoruz, değil mi?) Bu tamamen senin kararın olur ama ben daha kesme derim. Mümkünse başka bir şekilde uyutmaya çalış. Öğün saatlerini düzenle, iyice acıksın, dışarda yedir (eğer seviyorsa-ki Tuna dışarda yemeyi sever diye söylüyorum) Emzirmek, bebeğini bedeninle beslemek muazzam bir mucize. Bırakırsanız en çok sen özleyeceksin. Tecrübe konuşuyor, ne yazık ki:(
İmza:bir dost

33 yorum:

  1. "Bebek uyuyunca sen de uyu" benim hayatımda duyduğum en gerçek dışı nasihatlerden biriydi... En azından benim için. Zaten normalde bile gündüzleri uyuyamayı becerebilen biri değilim, değil ki kendine tek ayırabildiğim zamanda uyuyayım.

    Uykusuzluk gerçekten çok zor. Perilerin silkelediği toz misali, bol "uyku tozu" gönderiyorum sizden tarafa :)

    YanıtlaSil
  2. Anam bu Tuniş'in uykuları çok fena.Hani gaz demiştin en son değil miymiş?Dişler etkiliyor muhakkak,Tracy teyzemi aldım yine elime,ben de uyku sayfalarındayım şu sıralar.Blog bebeleri uyumaz oldu yani.10.Aydan beri ayağımda sallıyorum.İnan utandım yazamadım bloga,ne güzel yatağında uyurdu,sapıttı sonra birden.Yürüme,diş derken mahvolduk.Ramazana girmeden halledeyim dedim,ne oldu tahmin edemezsin.Yatağında yatmaya ses çıkarmıyor ama uyuması çok uzun sürüyor,arada krize giriyor ve artık ayakta da sallamamı istemiyor.Kaldık öyle valla gündüz uykusu sarktı akşam 4e.Bir de hep ağlayarak uyanıyor.Ay çok çetrefilli bir konu bu yaa...Arkadaşın işe yararsa çağıralım bize de gelsin:)))

    YanıtlaSil
  3. Bu yorum yazar tarafından silindi.

    YanıtlaSil
  4. Uyku aliskanligini bebek dogdugu gunden itibaren planlamak gerekiyor.Hastaneden eve ciktigimizda konuslan konuydu bu aramizda .Bende kesinlikle uyanikken koyuyorum yatagina,kucagimda hic uyutmadim gibi birsey.Ilk aylarda emerken uykuya daliyordu gerci ...

    Komsumuzda eve egtitmen aldi ikizleri icin Senin icin soracagim muhakkak ne uygulamislar diye

    Ilyas'i saat 9 gibi yatagina yatiriyorum ve genelde agzinda emzik , elindede sadece uyurken sarildigi ayisi oluyor. O ayisini gunduz gormuyor pek , muziginide actigim zaman baslardan beri alistigi icin uyku saatinin geldigini biliyor.

    Dun aksam surekli uyandi ve hafif atesliydi Cayir cayir Bodrum gecelerinin ustune soguk yagmurlu Sikago havasinin bunu yapacagini bekliyordum zaten.Sadece ates dusurucu damlasindan verdim , ilaca senin gibi siddetle karsiyim , simdilik sadece gozlemliyorum AMA bu sabah uyaninca ( sanki uyumus gibi!!) uykusuzluk ceken bebeklerin annelerinin hayatinin ne kadar zor oldugunu dusundum ..Resmen sinirlerim bozuldu ama az kaldi Hulya'cim , boyle giderse Tuna duzene girecek ..o disler yok mu , herseyi onlar bozuyor zaten .

    Cocugun alisma suresi sadece 1 HAFTAymis .Yani aglasada.catlasada 1 hafta sonunda eger kararli davranirsan anlnliyormus ki o yatakta uyuyacak , baska caresi yok .Bi ara Ilyas cozutmustu , sIkTik disimizi , yataga koymaya devam O ara pispislasaydim yanmistim.

    Bizimde istahsizlik sorunu TAMGAZ devam.Dun gece aglayarak goturelim doktora serum takip beslesinler su cocugu dedim..Gunde 1 ogun resmen...hepsinin derdi baska iste :(

    Biraz daha devam edersem copy/paste yapip post olarak yayinlanacak hale girecek bu yorum..Opuyorum cokkk

    YanıtlaSil
  5. Yahu döktürmüşsünüz gene. Çok faydalı bir post olmuş. Benimki on aylık ve gece uyanınca su verince de tekrar uyumuyor benim sıpa emzik de almıyor ben de kolayına kaçıp e.mziriyorum halen. Bir yaşında bırakıyım diyodum ama şimdi kara kara düşünüyom. Tecrübe konuşuyosa dinlerim ben. Biz bir müddet daha geceleri kalkacaz galiba. Bir dosta teşekkürler

    YanıtlaSil
  6. Ezgi`nin annesi,
    Dante 27 aylik (2 yasini 3 ay gecti bile yahu) ben hala geceleri ve oglen uykularinda emziriyorum, orasi burasi acidiginda da emmek istiyor, emsin...diyecegim, illa 1 yasinda emzirmeyi birakacagim diye sartlamamani oneririm, emdigi kadar emsin demek, seni de bebegi de bunalima sokmayacak ve rahat edeceksiniz...ha uyku mu? Dante hala 3 saatte bir uyaniyor, ben oyle alistim ki, bir iki saat fazla uyursam tansiyonum cikiyor, sersem gibi oluyorum, gunumun icine ediliyor...deliksiz uyku mu? mazide bir hos seda olarak kaldi :) .

    YanıtlaSil
  7. Valla uykusuzluğa razıyım,yemek yesinler yeter çünkü o çok daha yıpratıcı bi durum! (bana göre! çünkü hiç uyku sorunum olmadı ikisinde de çok şükür)

    YanıtlaSil
  8. valla şu sıralar her kez bu konuyu konuşur oldu. bir anda tüm bebeklere uyku düzeni oturtmayamı çalışır olduk ne.. 3 gündür bende uğraşıyorum. benim tosun ne sallayarak ne emerek uyuyor omuzda gezdir sızsın. Durum böyle olunca okula başlamaya 1 hafta kalınca tutuştum. Çok büyük bir ilerleme değil ama yatağında beraber yatıp uyutmayı becerdim (yatak hangar gibi de)Yalnız bırakamıyorum atlıyor parmaklıklardan çıkmazdayım ama en azından bel ağrısından kurtulacağım. şimdi sıra gece emmelerini bırakmaya geldi ancak yazdıklarını okuyunca moralim bozuldu emmeyi bırakınca deliksiz uyurum diye düşünüyordum :((

    YanıtlaSil
  9. Hülya kişisiiii :)
    delilerden sen anlarsın konus onlarla, nasil muhtacım bunaaa :)
    anladın sen...

    YanıtlaSil
  10. Uyku biraz uykuuuu, bütün isteğim buyduuuuuu :)

    YanıtlaSil
  11. aynen benim de istediğim buyduuu

    YanıtlaSil
  12. Uyku problemi bizim de hep hayatamızda oldu hep... Ve ben artık tamamen düzeleceği umudunu da yitirmiş durumdayım. 2. aydan 4. aya kadar deliksiz uyuyan Nilsu, o günden sonra saat başı hatta bazen yarım saatte bir uyanır oldu. Hiç emzik almadı. Dolayısıyla emziği verip yatma şansım olmadı... Emzirmeme rağmen uykuya dalmada sorun yaşıyordu her uyanışta. Ve her uyanışta biraz daha uzuyordu bu süre... Her uyanış inanılmaz bir ağlamayla oluyordu. Sonra farkettimki hata en çok benimmiş. Gık dese yanına koşmuşum... Ferber'i denedik 6. ayda çaresiz. Çok sancılı olmadı. Hatta ilk gün şöyle bir 10-15 dakika şiddetli olmayan bir şekilde oda ağladı ve uyudu... Bu kadar kolay olacağını bilsem daha önce denerdim dedim... Sonrasında bir iyi bir kötü. Kendi kendine uyumayı öğrenmesine rağmen sorunlar devam etti... 2 hafta gülerek yatağına yatıyor, gık demeden uyuyor ve hiç uyanmıyor... Sonra birden uyumak istememe gibi bir durum ortaya çıkıyor... Ya da sorunsuz bir şekilde kendi uyumasına rağmen gece sık uyanmalar başlıyor... Ben müdahele ettikçe de her gün kötüye gidiyor... Araları 2 saatse 1 saate düşüyor, bir kezse 2 ye çıkıyor uyanma sıklığı... Sonra bir gecemüdahale etmiyorum kendimi tutup. Tamam her şey yine normal. 1-2 hafta devam ediyor bu güzellik. Şimdi tatil sonrası her şey yine berbat. Zaten kendi kendine uyuma olayına ara verdik mecburen tatilde. Yeni huylar gelişti. İlk yatırışta da, gece uyanışlarda da uyumamak için direniyor. Ayağımda sallıyorum ya da kolumda. Sadece oyun oynamak için çaba harcıyor... Sallarken bile uyumamak için ağlıyor. Uyku saatleri ile oynadım ama nafile... Sanırım ikinci bebeği sırf uyku yüzünden yapmayacağım:) Bu arada çok yer işgal ettim kusura bakma...

    YanıtlaSil
  13. Bazen Tuna'yla Ela'nin huylarini cok benzetiyordum, simdi korktum valla :) Biz de son 3 haftadir artik slingte degil yatakta uyuyabiliyoruz cok sukur. Bazen uyutma cabalarim 6-7dk bazen de 45 dk suruyor, hala bir duzeni yok, bu ara ust disler gelicek heralde o yuzden daha bir zor oluyor sanki. Geceleri de bir kere 4-4.5 saat uyuyor, sonrasinda saat basi, iki saatte bir uyanmaya devam. ve sabah 6.30da da cin gibi uyaniyor, 2 saat sonraki sabah uykusu da yalnizca 1 saat suruyor, ben dalana kadar o uyaniyor o yuzden ben yatmiyorum bile artik. Anne olmanin altin kurali uykusuzlugu kabullenmek galiba :) -tabii gecenin 3unde uykunun en derin yerinde uyandirildiginda bunu kabullenmek pek de kolay olmuyor...

    YanıtlaSil
  14. blogcu anne
    "bebek uyuyunca sen de uyu" diyeceklerine "bebek her gık dediğinde emzirme.. bırak belki kendi kendine uyur." diye nasihat verseler daha hayırlı olur bence. tozun zerresi bilke gelmedi buraya desem :))
    birben
    bak burdan sana bi uçarım. yemek yerken uyuyan bir çocuğun var. hala dırdırlanıyorsun. dişler çıkınca eski haline döner asım. sen bu arada bir hata yapma yeter bence.
    yeliz
    sen benim ilahımsın uyku konusunda. bence en baştan anlatmalısın bunu nasıl başardığını. kendi kendine yatağına gidip uyuyan bir çocuğu var arkadaşlaaarrr
    ezginin annesi
    her bebek farklı. kimisi emmeyi bırakınca deliksiz uyumayı başarıyor. şans meselesi

    YanıtlaSil
  15. açalya
    alışmış kudurmuştan beter di mi? uykusuzluk bir süre sonra alkolizm gibi. uykusuz kaldıkça kafan da güzelleşiyo snaırım :) benim öyle oluyo da
    paçoz
    en kötüsü hem uyumayan ve uyutmayan hem de yemeyen çocuk. uykusuzken yemek yedirmeye çalışsana çocuğa. iştahsızlık ve uykusuzluk aynı anda başgösteriyo bizde(diş çıkarma döneminde) inan beterin beteri var. bu arada evet bence de yemeyen çocuk daha zor bee

    YanıtlaSil
  16. esra-ömer tuna
    bir şekilde yatakta uyutmaya çalış bence. sırtta çok zor yazık sana
    kiraz
    anladım anladım :)
    tekir
    altına imzamı atarım
    nilsunun annesi
    deliksiz uyurken birden delik deşik uyuyorsa birkaç gece bir şeyleri yanlış yapmışsınız muhtemelen. bu veletler çok çabuk kapıyorlar kötü alışkanlıkları. en azından deliksiz uyuyabile bir çocuğun olduğunu biliyorsan doğru yoldan şaşma derim ben. ferber bei çok korkutuyor açıkçası. sonuçları bazen çok fena olabiliyor. cesaretinden ötürü tebrikler
    yeşim
    doğru yoldan şaşma bence. enine sonunda her şeyi daha iyiye gidecektir.ç misal dün tuna ilk defa yatakta oturup emziğini arayıp bulup kendi kendine uykuya daldı. 2.yanmasında sadece birkaç kez yatırdım ısrarla ve kendiliğinden uyudu. hiçbir şey daha kötüye gitmeyecekse biraz çabalamakta fayda var diyorum
    nokta

    YanıtlaSil
  17. Okudukça benim yaşadıklarım geliyor gözümün önüne. Uyku konusu bizim için de hep en çetrefilli konu oldu. Her dibe vurduğumu düşündüğümde eşimin müdahelesi kurtardı beni. Kızı o uyutmaya başladı ve sorunlar halloldu. Benim mucize formülüm bu. Son birbuçuk aydır kızım kendi kendine uyuyor. Sütünü veriyoruz, iyi geceler deyip çıkıyoruz. O kadar. Ben bile inanamıyorum. Ama başarı benim değil, eşimin. kararlı ve disiplini bir tavırla becerdi bunu. Yakın zamanda bu konuda bir post yazmak istiyorum. Biz anneler senin de dediğin gibi kendimiz prop haline geliyoruz bir süre sonra. daha kararlı bir elin müdahele etmesi gerekiyor.
    Kolay gelsin hepimize.

    YanıtlaSil
  18. ah hülyacım ellerine sağlık.
    yok ben emzirmeyi kesmek istemiyorum aslında sadece 9 aydan beri emmeyen çocuğum son 3 ayda emmeye alışınca gece uyanmaları çok sancılı oldu. çok ağlıyor çıldıracağım. dün gece serkan gitti yanına ben gitmedim. kıyamet koptu. en sonunda serkan dayanamayıp bağırdı çınar'a. son ben gitmek zorunda kaldım.
    kucağımda iç çeke çeke uyuyakaldı.
    aslında gece bir süre yatakta mücadele vermek gerkecek yaptığın gibi.
    yatır-kaldır bu aydan sonra etkili olur mu bilmem ama kucağıma almadan 1 hafta uğraşmayı düşünüyorum.
    ben 1-2'ye razıyım bir d euyanınca ağlamasın ona da razıyım. uyansın iki mızıldaasın ben pışpışlayım uyusun yeter.
    ama ağlamsı sinirleri zbouyor. yeni çıktı bu adet.
    çok fena çok.
    o kadar sinirlerim bozuk ki, herşeye ağlıyorum sabahtan beri.
    terzi kendi söküğünü dikemezmiş yazık bana..

    YanıtlaSil
  19. ha bir de şu var. arda akalın /burcu) nun doktoru demiş ki 7 aydan sonra geceleri çocukların beslenmemesi laızm.çünkü büyüme horaonu 12-5 arası ve açken salgılanıyormuş.
    bundan korkuyorum.
    bir endokrinoloji uzmanına sormak lazım doğru mu diye.
    yoksa emzirir uyuturum dert değil.

    YanıtlaSil
  20. hülya alakasız olacak şimdi ama mail attım resimler gitti sana,

    YanıtlaSil
  21. sevgili hülya
    ara sıra bloguna girip yazılarını takip ediyorum. bana iyi geliyor çok güzel yazıyorsun ayrıca dertlerimiz de ortak ğlum demir tunadan 1 ay küçük..
    yazında dikkatimi çeken arkadasın Aysun'un uyku konusunda danışmanlık yaptığı oldu. acaba Aysun nerede oturuyor. bağlantı kurmam mümkünmü? artık be de çok yoruldum. oğlum demir hala emiyor ve gece en fazla 2 saat kesintisiz uyuyup meme verene kadar ağlıyor. memeden kesmek istemiyorum ama gece emzirmeyi kesmek istiyorum ne yapıcam bilmiyorum. benim canım oğlumun uyku propu meme hem gece hem gündüz yani işim zor ama buna da ben alıştşrdım sanırım. iyi anne olmak her gık dediğinde yanında olmak gibi geliyor insana ama öyle değil sanırım.bu arada bu altıncı hastalığı biz de geçirdik geçirmeyen yok gibi...
    artık demir herseyin farkında o yüzden gece meme dışında hiçbir seye kanımıyor. emzik hiç emmedi aman yazdıkca içim daraldı. seni de sıkmak istemem Allah hepimize yardım etsin. Arkadasın hakkında biraz daha detey alabilirsem sevinirim sevgiler...
    Tuna harika bir çocuk bu arada izlemeye bayılıyorum keske Demirle tanıstırma imkanımız olsa...

    YanıtlaSil
  22. Hülyacım yazdıklarını okudum bende annelik konusunda hissettiklerini paylaşıyorum senle .Ancak okuduklarımdan anladıgım bir rutine hiç baglı klamamıssın .yani olmuyor diye baska bir seye gecmissin.keske aynı olayı uygulamaya sabırla devam etseydin.ama sen cok güçlü bir annesin .Eninde sonunda bu olayında üstesinden gelecegini biliyorum.öpüyoruz seni ve Tuniş'i.Nerden mi hemi de o tombiş bacaklarından .lokum gibiler valla:)

    YanıtlaSil
  23. Sevgili Hülya, blogtan çok faydalanıyorum. Bunun için özellikle teşekkür ederim.

    Blogumuzda senin için küçük bir hediyemiz var. Bir ara uğrayıp alırsın:)

    Sevgiler

    YanıtlaSil
  24. eda selam tekrar
    bana emaille ulaşırsan detaylı bilgi veririm. aysun cihangir taraflarında oturuyor ama zaten danışmanlığı bebeğin evinde yaptığı için semt sorun değil sanırım.
    h.cinscicekci@hotmail.com
    sinem
    tamamen haklısın. bir öyle bir böyle uyutunca kafası karıştı çocuğun. tespitin doğru maalesef ..
    dağlar kızı
    teşekkür ederim. çok memnun oldum. doğuma az kalmış takipteyim :)

    YanıtlaSil
  25. sermin
    anladığım kadarıyla çınar ağlamanın gücünü keşfetmiş ve sanırım sizde de uyutma konusunda bir istikrar sağlanamamış(bizde olduu gibi) bir emzirme, bir ayakta sallama, bir baba, bir öyle bir böyle derken çınar aslında uyumak için ağlar hale gelmiş ve fakat uykuya giden yolu henüz keşfedememiş. bence yatır-kaldırın sadece yatır kısmını uygulayabilirsin en baştan. yeter ki kararlı ol ve babayı olaya dahil etme. daha önce de yanılmıyorsam yazmıştın, babası kıyamıyor diye. bizim babayı da olayın dışında tutmak zor oldu ama sık uyanmalar, benim bitkinliğim vs derken artık bana da kıyamıyor :))

    YanıtlaSil
  26. zeynep
    aldım fotoğrafları. bir sonraki postun mevzusu buluşmamız olsun artık :)

    YanıtlaSil
  27. valla ben öyle uzun uzadıya yazamıyacağım zira oğlan uyuyo ve yapacak çok şey var. anacım bu dişlerin hepsi çıkana kadar ki ne zaman biter bu süreç meçhul o zamana kadar bize deliksiz uyku muyku YOK haberiniz ola. kendinizi ona göre hazırlayın
    dip not:
    hülyacım şu reklamdaki mesleklere bide blog yazma ve blog dostlarını
    okumada eklenecek

    sevgilerrrr

    YanıtlaSil
  28. merhaba :) tracy teyzenin yöntemlerini bende kızım için 3. ayından sonra uygulamaya başladım.Ancak bebekler gerçekten de çok değişken ne oldu anlamadan pat vites değişiyor.Tam ehe işte müthiş anneyim caaannım derken sen öyle san moduna geçiriveriyor:) Ben işin kolayını kabullenmekte buldum.Uykusuzluğu yorgunluğu baştan peşinen kabul ettim.(elin mahkum zaten o ayrı )Yapabildiğimce okuduklarımı doğru uygulamaya çalışıyorum.İşe de yarıyor yarıyor da ne süre ? çevresel faktörler maalesef (diş besin emekleme yürüme büyüme) etki ediyor düzen gidiyor.sonra tekrar tekrar..tuna ya sevgiler :)

    YanıtlaSil
  29. Yazdim sekerim
    seni kiracagima kafami kirarim
    Ahh Tuna'm sen uyumayi ogrensen , Ilyas yemek yemeyi ,,,biz daha ne isterizzzz

    YanıtlaSil
  30. Allahım ağlamak istiyorum üğhühüühühüühüü böhühü

    YanıtlaSil
  31. Herkeste var sanırım bu problem; ben de zaman zaman kızdım zaman zaman suyuna gittim ne isterse yaptım..Bazen çok güzel uyuyor bazen gecenin bi vakti dikiliyor ayağa.Ben o 1 haftalık eğitimide kıyıpta beceremiyorum,zırt deyince yanına koşuyorum ama kendime ediyorum onu da biliyorum...

    YanıtlaSil
  32. özlem
    alman disiplinine ve sabrına oldum olası hayranımdır zaten. vardığınız nokta süper. bu arada hala ela selin olarak görünüyor adın. oğlanımı ikinci plana mı attınız yoksa :))viva boys...
    yasemin
    18.aydan önce pek tamamlanamıyor bu dişler. gazihan erken başladı diş çıkarmaya belki daha erken tamamlanır.
    fazi
    bebekler büyüdükçe değişiyorlar ve bizim de oına göre direksiyon kırmamız gerekiyor sanırımn.
    yeliz
    o linkini verdiin kadın sadece kitabını satmaya çalışıyor gibi geldi bana. ilyas ye kuşum yemeğini, üzme bakiim anneni.
    k.i.s.d
    gel beraber ağlayalım şekerim
    elif
    senin minnoş daha ufak,, kıy kıyabiliyorsan. sonrası daha da zor oluyor inan
    sevgiler

    YanıtlaSil
  33. evet Hulya
    zaten burda birsey satmay acalismadan bilgi verirler mi adama :)))
    Yemiyor yada ben yediremiyorum
    Valla ayni sehirde olsak yollardim yanina eti senin kemigi benim diye :))

    YanıtlaSil