6 Aralık 2010 Pazartesi

En Geçerli Tüketim Bahanesi: Çocuk



İtiraf edin, çocuğunuz için bir şeyler alırken ipin ucu birazcık kaçıyor değil mi?
Hamilelikten itibaren içinize bir alışveriş canavarı kaçmış gibi oldunuz. "Ayyy babası bak bu ayakkabı kızımıza ne çok yakışacak" diye 3 aylık bebeğinize sadece bayramda giyeceği kurdelalı ayakkabıyı alıverdiniz.
Ya da yeni emekleyen oğlunuza sırf "erkeğe" benzesin diye "trendy" bir hip hop pantolonu aldınız.
Bütçeye açtığınız delik bir yana, bebeğinizin bunların içinde gerçekten rahat hissedip hissetmediği bir yana.

Çocuk için alışveriş yaparken beynimizi evde mi bırakıyoruz acaba? Ya da neden çocuklara alınan her şeye "mübah" gözüyle bakıyoruz?...........

Yazımın devamı için sizi Alternatif Anne'ye alayım. Tık tık.


13 yorum:

  1. Bence bu biraz çocuğum hiç bir şeyden mahrum kalmasın duygusu... Bir nevi vicdan hesabı... Asla yapmayacağım dediğim bir şeyi yaptırdı bu bana; birinde görüp heves etti diye oyuncak aldırdı! Anne olmadan önce bol bol konuştum; şimdi de bol bol o lafları yiyorum. Anne vicdanı bambaşka bir şey... Beynimiz doğumdan itibaren farklı çalışıyor herhalde...

    YanıtlaSil
  2. nehir
    hah, onu da yazacaktım unutmuşum. çocugum eksiklenmesin hissi de ana babaya para harcatıyor. ağzına sağlık

    YanıtlaSil
  3. Az önce "Ay şu an yolda olan 3 online alışveriş siparişim var Yaz için" diye aklımda geçirmiş, bi de suçluluk duymuştum:)

    YanıtlaSil
  4. Kesinlikle katıldığım bir yazı.
    Ayrıca,kitap alışverişinin de en az giysi alışverişi kadar tehlikeli olduğunu ,son yaptığım alışverişten sonra anlamış oldum.Umarım daha dikkatli olabilirim bundan sonra.

    YanıtlaSil
  5. deniz :)
    ben de az once markafoni siparişime baktım. kargo nerde vs diye. ama vallaha baharda giyeceği bi numara buyuk bir ayakkabıydı aldıgım. ihtiyactan degilse alısveris yapılmıyor artık bizde

    YanıtlaSil
  6. eylem
    çocukları eşyaya, oyuncağa, kitaba, giysiye boğmamak lazım kesinlikle. çok fazla kitap da overdose etkisi yaratmaz mı?

    YanıtlaSil
  7. Hülyacan güzel konuya temas etmişsin. Bayramda kız kardeşimle (okul öncesi öğretmenliğinde okuyor ve konusunda akademik kariyer hedeflediği için tüm yayınları, sempozyumları vs takip ediyor) bu konuyu konuştuk. Dedi ki, aile aslında çocuğa değil kendine alıyor bir çok şeyi. Bahsi geçen şey mahrumiyet gidermek, eksik kalmamaktan ziyade kendi benliğini doyurmak ama bunun farkında değil. Anne-baba aslında kendi eksikliklerini bu şekilde kapatmaya çalışır farkında olmadan. Annem tabii bu konuda kardeşim gibi düşünmediğini ifade etti. Ama ben kardeşime katılıyorum.
    Çocuğa sınır koymadan evvel kendimize sınır koymamız gerekiyor. Kendimize uygularken başarıya ulaşırsak çocukta da başarı elde ederiz diyor kardeş. Uygulama aşaması her zamanki gibi akademik mükemmellikle hayatın gerçekleri arasında sıkışan insanları yorabilir. Bilemiyorum :)

    Bizce Cevcev'in çok oyuncağı var mesela ama bloglarda okudukça aslında az oyuncağı olduğunu görüyorum. Burdaki çocuklara kıyaslayınca çok çok fazla oysa ki. Yani bunun denge noktası nedir bilemiyorum :)Cevdet Arca'nın çöp kamyonuna bayıldı mesela. Almadım ama çok alasım var. :) gibi gibi ...

    YanıtlaSil
  8. ben bakmıyorum vallahi hamileliğimden itibaren henüz ipin ucunu kaçırmadım. ihtiyacı oldukça uygun olanları alıyoruz. odalar dolusu oyuncağı, dolap dolusu kıyafeti olan çocukların anne babalarınada anlamıyorum.. zaten hemen büyüyorlar hepsini nasıl giydiriyorlar bilmiyorum..yada giymediklerini napıyorlar??

    YanıtlaSil
  9. valla bu konuda icim rahat :) beni okuyanlar bilir :p hic bir zaman alis veriste gozum donmez :)

    YanıtlaSil
  10. bana kalırsa zamane anneleri biraz da modaya uyuyor hulya,,

    bilemiyorum yanılıyor da olabilirim lakin nurturia'dan gozlemledigim bir sey bu. cibo teması degisir degismez, hoop o guncelleme senin bu guncelleme benim. o ne almıs, su ne almıs, aaa sekerim ben onu gecen indirimde aldım vs. vs. vs. okuduklarım bunlar. moda gibi geliyor gozume. aynı ayın sonunda kredi kartı ekstresi guncellemeleri pesi sıra:)) demem o ki farkında olmadan gaza geliyor insan.

    kendimi bagımsız tutuyorum gordugun uzere. zira para harcarken inanılmaz dikkatli olmak durumundayım ben. iki cocuk, gereklilik gereksizlik ayrımsamam, ayın sonunu zor getiriyor oluşumuz vs. vs... bunlar internetten alış veriş yapmamı engelliyor. interneti alışveriş yaparken sadece elektronik eşyalarda kullanıyor kocam.

    bunun dışında çocuklara alırken çok ucu açık davranmamak için önce evde oturup konuşup liste yapıyoruz, sonra internetten piyasaya bakıp öyle çıkıyoruz dışarı.

    vicdan kısmı değişik bir bakış açısı olmuş, o şekilde gözlemlemedim, gözlemlediğim daha cok etkileşim. o şunu almış, bu bunu almış olanı:)

    daha çok aslına böyle konularda yazmalı. birbirimizi gereksiz tüketime karşı etkilemli...

    elllerine sağlık arkadaşım,
    öperim.

    not : şekerim kızdığın için okumamışsın, kitap fuarı listesinin bir kısmında bıdı bıdı ben konuştum, hiçbiri de alışveriş ile alakalı değildi, kitap nasıl okunur hakkında atıp tutuyordum:))

    YanıtlaSil
  11. Evet aynen oyle yapıyoruz tek tesellım oyuncak, kıtap , kıyafet ne varsa hemen ıhtıyacı olanlara dagıtıyorum ve bır nevı tesellı buluyorum...

    YanıtlaSil
  12. Hülyacığım, o ilk hamile kaldığım zamanlar geldi aklıma, ilk bir yıl, giymediği oynayamadığı o kadar çok oyuncak ve giysi olmuştu ki, bu yıl sadece ihtiyaç duyduklarımızı almayı başarabildik biz.
    Sevgiler.

    YanıtlaSil
  13. Ya hamileyken herkesin herseyi alma istegine, becerisine ne demeli? Hep bidik bidik arastirip, gerekliyse almaliyim dedigim halde, gene de kullanmadigim, yanlis karar verdigim bir dolu sey cikti. Onca olcup bicip tartmaya. Boyle yazilan satirlardaki gibi olanlara sasiriyorum ve butceleri adina uzuluyorum. Luzumsuz seylere harcananlarla cocuk okutmak mumkunken!

    YanıtlaSil