12 Kasım 2013 Salı

İda Kızımın Doğum Hikayesi

Sezaryenle doğum hikayeleri biraz yavan ve heyecansız oluyor farkındayım ama yazmak istiyorum kardeşim. Ve yazıyorum.



1 Kasım günü annem ve eşimle doktor kontrolüne gittik. Klasik vajinal muayene+ultrason muayenesi sonrası hiç ama hiç açılmam, kasılmam,sancım olmadığı için, artık 40.hafta bitmek üzere oldugundan ve bebe de 3900 gr'a yaklaştığı için aldık şapkamızı öne. "En ufak bir doğum emaren bile yok, en fazla 1 hafta daha bekleyebiliyoruz çünkü bu haftadan sonra dikişlerinin yırtılması olasılığı artıyor" dedi doktorum. Kaburga ağrsından hemen her gece ağladığımdan ve 1 hafta daha bekleyip gene sezaryene girmek istemediğimden kabul ettim. Hiç normal doğum yapmadığım için rahim duvarım (ya da rahim ağzım emin değilim) çok kalınmış. Yıllarca SSVD yaptırdığı için doktorumun gidişat tahminine güvendim ve sezaryeni kabul ettim. Hemen ertesi gün için hasteneyi ayarladık. Nasılsa 40 hafta dolmuştu ve bir tek gün bile beklemek istemiyordum. Doktoruma hemen orda genel anestezi istediğimi söyledim. "Epidural/spinal anestezi öneririm ama sen bilirsin" dedi. İlk doğumda epidurali ne kadar zor taktıklarını ve doğum anına tanık olmanın benim için travmatik olduğunu söyledim. Bu sefer genel anestezi isteğimde nettim.


Muayeneden sonra hastaneye gittik, odamızı ayarladık. Tuna günlerdir  ben hastaneyken asla başkasıyla kalmak istemediğini, hastanede kalmak istediğini net şekilde deklare ettiğinden mecburen suit oda seçtik. Böylece hem yanımda olacaktı hem de yan odada gece boyu uyuyabilecekti. Hemşirelerden gerekli bilgileri aldıktan sonra eve gittik. Son hazırlıklarımızı yaptık. Tuna da kendine hastane çantası yaptı :) İçine birkaç oyuncak, yedek kıyafet, bolca kağıt ve boya kalemi aldı. Hastanede kaldığı süre boyunca onlarca resim yaptı. Sabaha dek yarı uyur yarı uyanık saatleri geçirdikten sonra duş aldım ve saat 7 gibi hastaneye ulaştık. Odaya yerleştik, doğum fotoğrafçım Esra Nalbantoğlu geldi, hazırlıklar sırasında birkaç poz aldı. Ben gayet sakindim ya da Tuna etkilenmesin diye sürekli sırıtıyordum ama Tuna endişeli ve heyecanlıydı.
Ben salak salak sırıtırken odaya anestezi uzmanı girdi ve ipler koptu. Anestezist, genel anestezinin anneyi daha fazla ilaca maruz bıraktığını, artık tüm dünyada uygulaması pek kalmayan bir yontem oldugunu ve daha geç ayılmama yol açacağını söyleyip spinal anesteziye ikna etmeye çalıştı. Son dakika ortaya çıkan bu değişiklik yüzünden sinirlerim boşaldı ve ağlamaya başladım. "Bunun kararını çoktan vermiştim, şu anda bunu tartışamayacağım" diyerek ağladım.Tuna'yla vedalaşırken ağlıyordum ve bu yüzden Tuna çok korkmuştu. Annem de o anda ağlamaya başladı. Ameliyathaneye öylece ağlayarak gitmek zorunda kaldım. Yolda spinal anesteziye ikna olmuştum çünkü geç ayılıp bebeğime geç kavuşmaktansa belime bir kez daha iğne sokulmasına ve doğum anını görme şokunu tekrar yaşamaya  razı gelmiştim.
Fakat bu sefer de anestezist belimde uygun noktayı bulamadı. O soğuk parmaklar sırtımda dolandıkça benim korku ve endişeden tansiyonum düştü. "Beni yan yatırın, ilk doğumda öyle bulmuşlardı" dedim. Denedik ama ben o ara fenalaştım, kustum falan :( Doktorum "hemen vazgeçin genel anestezi yapıyoruz" dedi. Ben sakinleştim. Fotoğrafçım Esra hep yanımdaydı. O soğuk odada bir elin size dokunması nasıl güzel bir hismiş. Doğum fotoğrafçısı dediğin kişi sadece doğumu ölümsüzleştirmiyor, aynı zamanda odada size yakın tek kişi oluyormuş. İyi ki Esra'yla çalışmışım.

Bundan sonra ilk hatırladığım şey anestezistin "Hülya bebeğin doğdu, uyanabilirsin" sözleri oldu. "Kızım nasıl" diye sormak istedim ama konuşamadım. Kızım.. diyorum gerisi çıkmıyor. Nefes alamıyorum. Meğer boğazıma soktukları hortum yüzündenmiş. Kızım.. diyorum; sonrasında hııgghnnkkkk...Sağlığı... diyorum; sonrasında gene tıkanma.. Nefes alamıyorum, boğulacak gibiyim. "Tamam kızın çok iyi, sağlıklı zorlama kendini" diyor, "15 dk daha tutacağız seni sonra odana çıkaracağız". O arada biraz daha kendime geldim. Hayal meyal asansöre binişimi, yatağa yatırılıp gecelik giydirilişimi hatırlıyorum. Artık aklımda hem Tuna hem İda var. Birinin psikolojisini ötekinin sağlığını düşünerek uyanmaya çalışıyorum.


Sonra kızımı görüyorum. Allahım ne kadar Tuna'ya benziyor. Ne kadar güzel. Ne kadar mutluyum. Hemen emzirmek,sarılmak istedim.

Hastanede 36 saat kadar kaldık. Tuna o 36 saat boyunca odadan dışarı hiç çıkmadı. Ne annemle kafeteryaya; ne babasıyla aşağıya indi. Babasıyla eve gitsin rahat rahat uyusun istedim ama imkansız, bırakmadı beni. Sürekli yattığımı görünce tedirgin oldu ama ne zamanki ben koridoru arşınlamaya başladım, o d  rahatladı. Tuna'yı korkutmama arzusunun verdiği motivasyondan mı bilmem ama bu kez canım çok çok az yandı. Epiduralden sonra belim çok ağrımıştı. Bu kez yatıp kalkarken bile çok inlemedim. 2.gün tek başıma yatıp kalkabilir hale gelmiştim. Koridorda tek başıma yürümeye ise 2., 3. turda hemen başlamıştım. İda memeyi ilk seferde kavradı ve hemen emmeye başladı.
Netekim SSVD olmasa da gayet pozitif bir doğum hikayem oldu.

Gelecek bölüm: Lohusa günlüğü.... (Lohusalık doğumdan zormuş arkadaş-Vol: 2)





21 yorum:

  1. Hülya , bende cok fena lohusa hüznü var .Her doğum hikayesine ağlıyorum.Cok güzel anlatmissin.Kolayliklar dilerim sana.hosgeldin Ida bebek.

    YanıtlaSil
  2. o yanaklar ne öyle yahuuu! maaşallah! sağlıkla büyüsün, büyüsünler inşallah. Gözünüz aydın Hülyacım :)

    YanıtlaSil
  3. Hülyaaa Allah sağlıklı uzun ömürler versin hepinize, ben yine ağlamaklı oldum. Eskiden de doğum hikayelerinden çok etkilenirdim, doğum yaptıktan sonra daha beter oldum, okuyup ağlıyorum :) O minnoşun tombik yanaklarından öperim çok.

    YanıtlaSil
  4. gayet de heyecanlı olmuş ağladığımı söylememe gerek var mı? Ben searyan yapanları çok takdir ediyorum büyük cesaret hele genel anestezi ben daha bayıltımadan bayılırım zaten

    YanıtlaSil
  5. Anneyle bebeğin sağlıkla kavuştuğu her hikaye bir pozitif doğum hikayesi... Sizinki de en lezzetlisinden olmuş. Gözyaşları içinde okudum. İkisini de sağlıkla büyüt, çok tebrik ediyorum.

    YanıtlaSil
  6. harika bir doğum olmuş bence, abi de hep yanınızda :) 2.lerde daha çabuk toparlanıyor insan bende de öyle olmuştu :) sağlıkla sıhhatle mutlulukla büyüsün ida bebek :)

    YanıtlaSil
  7. ömürlü sağlıklı olsun İda şahane o kadar içten olmuş ki ve aynı abisi :))

    YanıtlaSil
  8. Ne kadar farklı olabiliyor deneyimler. Benim epidural deneyimim o kadar rahattı ki ve sonrasında da ağrısız. Yine de kimseye tavsiye etmiyorum çünkü işte senin anlattıkların da yaşanabiliyor. İda kız ve abi Tuna sağlıkla mutlulukla huzurla büyüsünler. Sevgiler :)

    YanıtlaSil
  9. sağlıklı uzun ömürlü olsun, musmutlu bir aile olun:)

    YanıtlaSil
  10. :) allah analı babalı büyütsün:)

    YanıtlaSil
  11. ayyy çok duygulandım :) bende SSVD isterim 2. bebekte ama kısmet işte.Anestezi kısmı biraz yorucu olmuş senin için ama olsun sonuç çok güzel :) sağlıkla büyüsün inşallah :)

    YanıtlaSil
  12. Ben de ikizlerin doğumuna gittim senin hikayenle. Oğlum 19 aylıktı ona kendimce anlatmıştım ama çok küçüktü. Tam veda esnasında tutturdum bir ağlama. Ameliyathaneye epidural diye gidip orada ben vazgeçtim istemiyorum genel anestezi olacağım diye tutturdum. Aynen dediğin gibi insan kendime geldiği ilk an hem oğlumu hem ikizler nasıl diye sormaktan kendimi bile düşünmemiştim. Ahh güzel anlar çok güzel. Bol sütlü gazsız depresyonsuz bir lohusalık diliyorum.

    YanıtlaSil
  13. tombik yanaklı hoşgelmiş.. gözlerim doldu valla.. sağlıkla büyüsünler..

    YanıtlaSil
  14. Sağlıkla büyüsünler, Allah acılarını göstermesin...

    YanıtlaSil
  15. Maşallah kızımıza ne güzel sağlıkla gelmiş.. Benim Tuna'mda çok etkilenmişti. Kapıdan girer girmez ilk sorduğu şey elimdeki hortum neydi?, canım acımışmıydı, neden ağlamıştım? ( ağlamaktan gözlerim şişmişti) Kardeşe dönüp bakmamıştı bile..Tuna'yla İda'ya sağlıklı günler diliyorum

    YanıtlaSil
  16. Ben her zaman bebeğin nasıl geldiğinin önemi yok derim. Sonunda mutluluk ve bir kavuşma olsun da, gerisi teferruat acılar geçer.. Mutluluk baki kalır.. Öperim kuzuyu ve yakışıklı ağabeyi ..İşte şimdi tam oldunuz ...

    YanıtlaSil
  17. Ay kendi doğumum yaşadım yeniden.Neyse ki sorunsuz birbirinize kavuşmuşsunuz önemli olan da bu değil mi?

    YanıtlaSil
  18. Mutlu olun hep inşallah. ve sağlıklı... ve neşeli... Kolay bir lohusalık, sorunsuz bir kardeşlik, eğlenceli bir hayat diliyorum ailenize. Hoşgelmiş İda:)

    YanıtlaSil
  19. Vallahi gözlerim dolarak okudum sağlıkla geldi ya bu tontiş gerisi boş hayırlı olsun tekrar

    YanıtlaSil
  20. Bebeğinizi sağlıkla büyütün
    mommyslifetime.blogspot.com

    YanıtlaSil